Zrealizowano w ramach programu stypendialnego Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Kultura w sieci” 2020.

Nadszedł czas by przedstawić wam ostatni z 13 odcinków felietonu dudziarza.
W XVI-wiecznej Wielkopolsce o dudach pisano:
„Ale niemasz nad nasze z krzywym rogiem dudy,
Bo te może mieć zawżdy y pachołek chudy,
Ale też nie tak napełnia ciche strony ucha,
Jako gdy one puszczą ogromnego ducha”
Autor: Kasper Miaskowski herbu Leliwa (1553-1622)

Dudy wielkopolskie to piękny wyraz regionalnego, a przede wszystkim polskiego folkloru.To prawdziwa i autentyczna sztuka, z którą obcowanie jeszcze 200 lat temu – było NORMĄ.

Podróż zaczynamy w Jankowie Dolnym.
We wsi, w której (razem z Gnieznem) znaleziono najwcześniejsze przedstawienie dud w Wielkopolsce (XV w.)

Następnie udajemy się do Bukówca Górnego.
We wsi głęboko zakorzenionej w rdzennej tradycji spotykamy jednego z kilku (w całej Polsce) mistrzów wielkopolskiej muzyki dudziarskiej – Tomasza Kicińskiego.

Podróż kończymy w Gnieźnie.
Wspominając dawnego dudziarza – ś.p. Leona Galińskiego symbolicznie przywracamy miastu królewskiemu jego dudziarskie tradycje.

Wysłuchajcie opowieści o historii instrumentu, jego budowie oraz dawnych dudziarzach.
W filmie znajdziecie wizerunki dawnych wielkopolskich dudziarzy okraszone rzecz jasna – muzyką tradycyjną.

Zapraszam do obejrzenia kolejnego odcinka z cyklu felieton dudziarza!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *